Op mijn blogje!

Ik ben Samantha, 30 jaar en prettig gestoord. Samen met nog zo'n prettig gestoord ventje en onze 4 prachtige meiden, wonen we in Venray. Ik, oorspronkelijk van Roermond, hij oorspronkelijk van Nuenen, vonden dit wel een mooi compromis!

Nog steeds werkachtig bij Kijkshop en volg een opleiding bij Kijkshop Academy!

********

Vrijdag alweer. Xanne en Ymke zijn al naar hun vaders.. Larissa en Eleni gaan straks naar Mama. Erik en ik hebben een weekendje geen kindjes wat we gaan invullen met klussen bij Tanja. Althans, Erik dan. Tanja en ik gaan belangrijk werk doen *fluit*.

 

Vanochtend met Xanne terug gegaan naar haar oude school. Hier in Venray was een studiedag en in Roermond was gewoon school. Xanne liep een beetje zenuwachtig het schoolplein op en toen ze eenmaal gezien was, stonden ze met 30 kinderen om Xanne heen. Ze werd mee naar binnen gesleurd en binnen no time was het alsof ze niet beter wist. Even met de juf staan kletsen en met meer luitjes van de school. Het voelde goed om weer even terug te zijn. Even terug naar de plek die zoveel jaar mijn thuis is geweest.. De gesprekjes met de diverse docenten, hebben me wel goed gedaan en me aan het denken gezet. Ik ga hier mijn thuis van maken. Hoe dan ook! Aan Erik en de #bendevan4 zal het niet liggen!

 

Ook Larissa en Eleni gingen vandaag een kijkje nemen op hun oude school. Erik was erg enthousiast toen ze terugkwamen! Dat doet een mens goed om te horen! Straks na het eten, gaan de meisjes naar Mama en gaan wij naar Nuenen. De fiets van Erik en mij ophalen en kijken wat we nog meer aan spulletjes mee kunnen nemen. Zo krijgen we de tijd wel om de komende weekenden. En dan morgen dus op tijd naar Roermond om Tanja te helpen. Morgenavond nemen we Tanja mee naar ons en maken we van zondag een "ik doe helemaal niks-dagje". Tot een uur of vijf dan, dan is het tijd om mijn meisjes op te halen in Roermond.

Ik voel me kaal vandaag. Incompleet zo na 2 hele weken allevier de meiden om me heen..

 

Ik wens jullie een fijn weekend!

 

Sam

Zo heb je een paar dagen dat je het liefst een grote steen uit de tuin pakt en er onder kruipt en zo denk je: "Hey eigenlijk is het leven zo gek nog niet!" Gelukkig heb ik meer van die "hey"-dagen dan van die "steen"-dagen. Zo ook vandaag. Een mindere ochtend op het werk, gevolgd met een urendurend gesprek op het werk wat weer gevolgd werd door een vrolijke Samantha. En nu.. Nu zit ik in de trein op weg naar huis. Het is druk in de trein en er is eigenlijk geen bankje wat niet bezet is. Naast me zit een vrouw van middelbare leeftijd (rare leeftijd eigenlijk... ) en tegenover me zit eeb man die me doet denken aan dGeronimo Stilton. Althans.. Das het eerste wat in me opkomt. Een klein mannetje met wat grijzif haar, een klein rond brilletje met een gouden montuur, beetje spitse neus en spitse mond. Een beetje als een rat. Met zijn laptop op schoot met een traanplaatmotief ziet hij er eigenlijk heel aandoenlijk uit. Zo'n scheikundeleraarblik die al gniffelend dingetje staat te mengen en dan *POEF* met zo'n sneeky lachje de kamer verlaat met een licht gebogen nek.. Gna gna gna... Schuin tegenover me zit een vrouw die ergens in de dertig is. Met haar witte galaxy S2 die belt en zegt dat haar batterij bijna leeg is, maar vervolgens een heel verhaal verteld aan de telefoon. Zo leeg zal die batterij niet zijn denk ik dan of zou het haar er misschien om te doen zijn? Terwijl ik dit schrijf bedenk ik, misschien zit er nu wel iemand een blog te schrijven over mij en schrijven ze over die vrouw met die paarse jas die constant met haar telefoon aan het pielen is. Die zit te glimlachen naar haar telefoon. Ah.. Controle.. Ff ovhipkaart pakken.. Wat me er eigenlijk op brengt dat die hele.ovchipkaart ook maar iets raars is. Een pasje waar ze alles mee kunnen zien en weten. Ze zijn trouwens wel met een hoop. Een nieuwe jonge man. Ow een jonge man die ons voorbij loopt? Ah en inmiddels is de telefoon van de bellende mevrouw leeg.. Verder naar mn medereizigers. Eigenlijj zouden jullie hier bij moeten zijn. Er reizen allerlei soorten mensen met de trein en de verhalen zijn altijd even divers. Soms probeer ik de link tussen twee mensen te raden. Een jonge man, erens in de twintig, met een man van ergens in de 50. De jonger verteld over zn horoscoop, lacht om zijn eigen grappen. Lijkt op uhm.. Ja.. Geen idee. Donker haar wat al een beetje teruggetrokken is op zijn hoofd. Een wipneus en dan een mond.. Zo iemand mer zo'n eeuwige glimlach. Je kent ze wel.. Ah we zijn in Tegelen. Ik wens het jullie voor nu. De bellende dame stapt uit. Geronimo Stilton werkt verder en Horoscoopjongen heeft nog steefs het hoogste woord. Maar wat nu de link is met die 50-jarige man? Volgens mij weet hij het zelf niet.. Sam

Weer een weekje om. Inmiddels alweer vrijdag. Het begint hier te voelen alsof het nooit anders is geweest. Is dat dan wat ze een "thuis" noemen? Zelfs Venray voelt "thuis" ook al ken ik nog niks in Venray. Besef me eigenlijk nu pas dat ik ook in Roermond nog best geisoleerd leefde. Kwam net zoveel buiten als nu. Naar mijn werk, boodschappen doen en dan szomers op het pleintje. En verder kwam ik nergens.

En nu. Een nieuwe woonplaats. Ik ga naar mijn werk, ik doe boodschappen, de kinderen gaan naar school en naar zwemles en verder kom ik nergens. Vraag me zo stiekem wel af of ik dan wel zo echt gehecht was aan Roermond?

 

Afgelopen week heeft Ymke de eerste keer afgesproken met een vriendinnetje. De kleine meid zit pas anderhalve week op school en heeft gewoon al een echt vriendinnetje! Woensdag was het hier dus een drukte van jewelste. Eleni was spelen bij een vriendinnetje en Xanne had Nouhailla te spelen en Ymke Fabiën. Mooi om te zien hoe Ymke en Fabiën hand in hand na school naar buiten komen. Vriendinnetjes voor het leven? Wie weet?! Tis wel een mooie start om nieuwe mensen te leren kennen. Wat dan weer een nieuwe start is in Venray om misschien ook eens wat meer naar buiten te gaan straks..

 

Verder.. Tja, het gaat hier zoals altijd zijn gangetje. Dames gaan naar school, ik ga naar het werk. Erik zorgt voor de dagelijkse dingetjes. En we genieten van elkaar, van het samenzijn. Zo moet het zijn denk ik. Ik durf wel te zeggen dat ik me oprecht gelukkig voel op het moment. Iets wat ik jaren niet heb uit durven spreken.

 

Morgen mag ik weer werken. Na het werk komt Tanja mee naar Venray en zaterdag gaan we dan eindelijk de verjaardag van Xanne vieren. Voor het eerst een huis vol bezoek hier. Familie, vrienden.. En dat allemaal in ons paleisje! Ik kijk er wel naar uit! Ook om iedereen toch ons paleisje te laten zien. De plek waar wij met zn zessen zo gelukkig zijn!

Zondag ga ik met de meisjes naar Roermond en Erik met zijn meisjes naar Nuenen. Hij naar het theater, ik even de stad in en daarna naar Pap en Mam. Even lekker bijkletsen met Pap en Mam en wie ik nog meer tegenkom in Roermond. Kijk er wel naar uit moet ik zeggen!

 

Voor nu.. Fijne avond! Tot blogs!

Sam

De 14e.. Dat betekent over het algemeen dat het gisteren de 13e was. Dus ook in dit geval. Gisteren was zelfs Vrijdag de 13e. Voor velen een ongeluksdag. Voor mij.. Een dag als vele anderen. Een vrijdag waarop ik moest werken en een vrijdag waarop mijn meisjes naar hun Papa moesten.

Op twitter las ik over iemand die zei dat je huwelijk gedoemt was te mislukken als je trouwde op Vrijdag de 13e. Iets wat mij gelijk deed denken aan mijn zus.. Die trouwde op Vrijdag 13 oktober 1989. Haar huwelijk heeft idd geen stand gehouden. Zou dat er aan gelegen hebben dat het vrijdag de 13e was? Of zou dit, net als zoveel huwelijken tegenwoordig, anders toch wel gestrand zijn. Eerlijk gezegd geloof ik het tweede.

Zo hoorde ik gisteren ook van Diana dat, wanneer het regende op je bruiloft, je huwelijk ook gedoemt was te mislukken.. Eigenlijk ben ik niet echt bijgelovig, al zijn er toch wel dingetjes waar ik, bewust of onbewust mee bezig ben. Zoals mijn nette broek met streepje. Deze heb ik tot nu toe elke keer als ik naar de rechtbank moest, aangehad. Bracht het geluk? Ik weet het niet. Misschien wel?

Hebben jullie dat nu ook Zoiets van bijgeloof?

 

Gisteren dus gewoon een dagje gewerkt, erna frietjes gegeten met Tanja bij BiejMar in de Bakkerstraat. Lekker gegeten! Toen weer naar huis. Gelukkig is Erik me komen halen op het station. Het was me toch een berg koud!! Brrrr!!!

Vandaag lekker lui lang in bed blijven liggen. Ergens in de middag eens uit bed gerold. Boodschappen gedaan, kledingkast op de kamer van Xanne en Eleni op gezet. Alle bedden verschoond. Gekookt en nu is het tijd voor ontspanning.. Ow wacht.. Dat heb ik ook wel verdient. Heb ook nog alles gestofzuigd. KLOTEVLOERBEDEKKING! Heb elke keer na het stofzuigen boven, het idee dat ik de halve vloer in de stofzuiger heb zitten! Iets doe ik verkeerd, want de stofzuiger is echt niet zo goed, dat hij zo zijn best doet! Misschien komt het wel gewoon omdat het nieuw gelegd is..

 

Morgen weer werken. Gelukkig maar vier uurtjes. En dan komen de meisjes weer thuis. Althans, die twee aapjes van mij. En dan maandag en dinsdag ook weer werken. Woensdag en donderdag ben ik lekker vrij. Kijk er nu al naar uit! Zelf de meiden naar school brengen, uit school halen. In huis wat rommelen.. En niet treinen!!

 

Nah.. ik wens jullie een fijne zaterdagavond! Bis spater!

Sam

Ziek zwak en misselijk. Part 2. Oftewel wat dat aangaat niks verandert.. maarrrr ik heb de boerenkool overleeft! En ach.. Zo heeeeel vies was het niet. Maar ik ben blij dat ik het nu even niet meer hoef te eten haha. Al heb ik van Erik begrepen dat de meisjes het heerlijk hebben gevonden!

 

Vandaag een dagje gewerkt. Eerst eens die 3 kwartier in de trein overleefd. Het is een pokke-eind en ergens begin ik dat nu pas te beseffen. Maar ik moet wel zeggen dat ik het nog wel de moeite waard vind. Ik heb gelukkig hele fijne collega's in Roermond. En gelukkig mocht ik de trein halen van 6 over 6. Even voor 7 was ik thuis bij Erik en de meisjes. Ymke nog even gezien. De kleine mup dacht dat ze naar bed meost toen Erik haar had gezegd de pyama aan te doen. Die lag te huilen in bed.. Haar toch nog even naar beneden gehaald en nog even lekker met haar geknuffeld.

 

Morgen gaan de dames weer naar Mama en de Papa's. Tis zoals altijd en toch voelt het anders. Vanaf deze week start voor Xanne de nieuwe omgangsregeling en ondanks dat ik volledig achter deze regeling sta, valt het me toch wel zwaar. Gelukkig is er nu eindelijk een redelijk contact, dus hopelijk komen we er eindelijk zonder gedoe. *poging 10375565 denk ik*

 

Meisjes doen het nog steeds super! Lijken echt al gewend! Voor volgende week hebben ze allemaal al plannen om ergens te gaan spelen! Zelfs Ymke die net 4 dagen op school zit! En Larissa is vandaag bij scouting wezen kijken. Ze vinden echt hun draai hiero! Dat doet wel goed! We hebben een goede beslissing gemaakt! We komen er wel met de #bendevan4

 

Maar nu.. Nu ga ik nog een beetje relaxen.. Even een mandarijntje eten. Dan dadelijk naar bed. Naar ons bumke.. Morgen weer op tijd op. Meisjes naar school en ik naar het werk. Na het werk samen met Tanja frietjes eten! Waar? Nog een grote vraag, maar ik heb wel zo'n idee!

 

Toedels!

Sam

Ziek, Zwak en Misselijk. Dat beschrijft het beste hoe ik me voel vandaag. Verre van lekker, maar we blijven lachen! Net al lachend anderhalve kilo spruiten schoongemaakt. Wel duidelijk wat wij gaan eten vandaag! Spruiten dus! Wordt vast weer een uitdaging aan tafel! Waar Xanne ze heerlijk vindt, Larissa ze ook wel lekker, Erik en ik ze zalig vinden.. blijven er 2 meisjes over die de spruiten liever in het grote groene monster zien verdwijnen.. Maar de beroerdste zijn we nu ook weer niet. Voor deze twee dames zijn er erwtjes, al dan niet met worteltjes... Je moet wat he!

Morgen moet ik mezelf opofferen. Dan maakt Erik boerenkool. Iets wat ik dus eigenlijk eerlijk gezegd echt niet te eten vind, maar als ik tegen de kinderen zeg dat ze alles moeten eten, kan ik het natuurlijk niet maken, om dan vervolgens zelf niet alles te eten. Dus morgen eet Sammy appelmoes met boerenkool.. En rookworst. Dat vind ik dan wel weer lekker.

 

Over een dik uurtje komen de dametjes alweer uit school. Erik gaat dan met Eleni en Larissa naar Nuenen voor de communieviering van Eleni. En ik blijf lekker thuis met mijn 2 dametjes. Xanne ging misschien spelen bij een vriendinnetje. Ik ben benieuwd! En dan straks koken, eten en dan naar de nieuwjaarsreceptie van de school. Wir sind mal gespannt!

 

Fijne middag nog! Ik ga dat misselijke lijf van me ff op de bank gooien..

 

#twexit.. uhm.. #pexit dus..

 

Sam

De tweede schooldag van de meiden is aangebroken. De tweede dag waarop het echte samenwoonleven is begonnen. En de eerste zieke van 2012 is al een feit. Vannacht mn bed uitgemogen voor Xanne. En niet 1 keer. Nee hoor.. Keer op keer op keer op keer. Het begon met buikpijn, resulteerde in het volspugen van een emmer en Mama die hem bijna bijvulde toen ze hem leeg mocht gooien! Hoofdpijn, misselijk, buikpijn. En Xanne is dus thuis nu. Voor haar wel fijn, ik baal. Ik had vandaag mn presentatie op school. Tijd ingestoken, goed geoefend en gezorgd dat de tekst er goed inzit en vervolgens kan ik hem vandaag niet doen. Dus stellen we het, helaas, uit de tot de 31e. Heb ik 3 weken extra, wat ook wel betekend dat de presentatie 3 x zo goed uit de verf moet komen!

 

Verder niet veel bijzonders. Xanne ligt op de bank. Erik zit achter de laptop (ik ook..). Drie dames zijn naar school. Ymke heeft straks om 4 uur zwemles. Xanne blijft dan thuis natuurlijk. Hopelijk kan ze dan morgen weer naar school.

Daarna zorgen voor eten voor de Bende van 4.

Morgen gaat Erik met de 2 dames naar Nuenen en blijf ik thuis. Eigenlijk zou ik naar Roermond gaan, maar omdat er 's avonds een nieuwjaarsreceptie is op de basisschool van de meiden, is het niet haalbaar voor mij om met de trein op en neer te reizen voor een half uurtje. Duss... dan een middagje thuis aanrommelen. Meisjes vermaken zich vast wel! En dan morgenavond naar de nieuwjaarsreceptie. Larissa gaat wafels bakken met Femke, een klasgenootje! Super toch!

 

Rest me jullie een fijne uhm.. dinsdag te wensen!

Sam

Halloootjes allemaal,

 

Morgen is het dan zover... Mijn lieve mooie blonde meisje is morgen jarig en wordt alweer acht jaar. Stom eigenlijk hoe je op een dag als deze dan ineens terug gaat denken aan die ene dag zoveel jaar geleden. 8 Jaar geleden op 5 januari wist ik al dat ik op 6 januari een kindje zou krijgen. ik wist niet of we een zoon of dochter zouden krijgen. Clichematig maakte me dat ook niks uit, als het maar gezond was. Diep in mijn hart hoopte ik op een dochter, maar was ik er heilig van overtuigd dat ik een zoon zou krijgen. Daan zouden we hem dan noemen.

Vol goede moed, doodsbang, op van de zenuwen en nieuwsgierig naar dat kleine mensje in mijn buik, gingen we op die 6e januari naar het Ziekenhuis. Om 7 uur moesten we ons melden, want hoe eerder we er waren, zo zei Dr Bergmans, hoe langer Xanne jarig zou zijn!

Uren gingen voorbij. Vlogen voorbij op momenten en om 22:40 uur werd er eindelijk een klein wondertje geboren. Dat kleine meisje wat we de naam Xanne zouden geven. Dat kleine meisje wat zo ontzettend gewenst en gewild was. Waar we 11 keer een inseminatie voor ondergingen. Waar we de moed eigenlijk al hadden opgegeven. Wat zo ontzettend geliefd zou worden en ook al lang geliefd was! Dat kleine meisje met haar kuiltje in haar kin. MIJN dochter!

 

Morgen is ze niet bij mij. Voor het eerst in haar leven, kan ik haar niet wakker maken op haar verjaardag. Dit jaar viert ze haar verjaardag bij haar vader. Ik snap het wel. Ik accepteer het ook, maar ik vind het moeilijk. Ik zou haar morgen zo graag bij me hebben. En nu moet ik het doen met een telefoontje om haar te feliciteren. Maar volgend jaar! Volgend jaar is ze bij ons! Thuis!

 

Lieve Xanne.. Ik wens je een hele mooie bijzondere verjaardag! Geniet van je cadeautjes, van je bezoek, van alle aandacht. Denk af en toe aan ons! Wij denken ook aan jou! Ik mis je klein mooi meisje die zo klein helemaal niet meer is, maar wel met de dag mooier wordt!

 

"Ooooh wat gaat de tijd toch snel
Gisteren nog zag ik haar voor het eerst
Lag ze hier in m'n armen
Wat is ze mooi
En wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m'n ogen en zie hoe ze steeds
Weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot ze ook mag zijn
In mijn ogen blijft ze altijd klein"

 

Zucht....

Jaaroverzicht 2011

Ja.. het is weer december. Iets wat in mijn geval meestal betekent dat ik weer een jaaroverzicht ga bakken. Elk jaar weer doe ik mijn best om er iets van te maken en elk jaar denk ik dat het eigenlijk niet kan dat een jaar nog rumoeriger of extremer wordt als het voorafgaande jaar. Voor dit jaar kies ik er dan ook bewust voor om niet te vragen voor een rustiger jaar als afgelopen jaar. Ik laat het lekker op me afkomen. Wel wil ik 2011 nog even samenvatten. Ik kan nu wel zeggen dat ik dat in het kort ga doen, maar ik weet toch dat dat niet gaat werken.
Ook dit jaar doe ik het per maand om het zo een beetje overzichtelijk te maken. En ook dit jaar eindig ik met het benoemen van wat bijzondere mensen..
We beginnen in…

Januari:
Januari 2011 ben ik gestart in Schinnen. In de geboorteplaats van mijn Papa, bij mijn beste vriendinnetje Angelique en haar twee lieve meiden! Met een staatslot en een paar lekkere drankjes, hebben we de avond en nacht doorgehouden. En wat hebben we een lol gehad! Zo’n bijzondere start van 2011!
Op 6 januari werd mijn kleine grote meisje alweer 7! De dag dat ik me besefte dat ik eigenlijk wel al snel oud werd! Ik heb gewoon een dochter van 7!
Ook was in januari de dag dat ik een gastouder kreeg. Een meiske van 23 wat bij mij in huis op mijn meiden kwam passen. Ze startte in januari en nu.. in december.. is Tanja zoveel meer dan “slechts” een gastouder! Zo’n bijzondere vriendschap is hier uit voortgekomen!

Eind januari kwam dan ook EINDELIJK de langverwachte dag dat ik met Han, Bianca, Simon, Noël, Manuela, Esther en Tim naar BERTJE VISCHER gingen! Eindelijk! Wat hebben we er naar uitgekeken en wat was het toch G-E-W-E-L-D-I-G! Wat is die man geweldig goed! Naar hem wil ik zeker nog een keertje toe!
Januari was ook de maand waarop ik twitter eigenlijk pas echt ontdekte. Ik had er al een account sinds 2009, maar deed er niks mee. Januari ontdekte ik het plezier van twitter. Leerde ik nieuwe mensen kennen.. Heb ik leuke herinneringen, leuke ervaringen opgedaan.. Enn…. Dat komt verderop in mn jaaroverzicht..

Februari:
In februari werd mijn lieve meiske Xanne opgenomen in het Ziekenhuis in Roermond. Koorts, pijn en rare vlekjes! Mijn grootste angst en ja hoor. Xanne lag in het Ziekenhuis met verdenking van Hersenvliesontsteking. GodZijDank was het dat niet, wat het nu wel is geweest? We weten het niet en zullen er waarschijnlijk nooit meer achter komen. Ze is gezond en dat is wat telt!
Februari bracht ook een bijzonder iets in mn leven. Simon woonde nog steeds bij mij en had zich opgegeven voor een uitwisselingsproject met een Italiaanse student! En zo kregen we gedurende 5 dagen Simone uit Perugia in huis. Een spontane, ontzettend lieve jongen die me een hele bijzondere kijk op Roermond heeft gegeven met zijn foto’s van Roermond. Met zijn verhalen. Wat was dat bijzonder!

Maart:
Maart was een maand met mooie momenten, maar ook met een einde waardoor ik een heel moeilijk besluit moest nemen.. Een etentje met mijn lieve collega’s van de Kijkshop was natuurlijk een hoogtepunt! Als ook een dagje Efteling met Simon, Remy en Xanne. Wat hebben we een lol gehad, maar wat was ik blij dat ik weer thuis was! Gebroken! Leuk hoor! Twee pubers! LOL
Ook was er in maart de gevreesde rechtzaak.. Voor de meesten van jullie bekend. Ga er niet teveel woorden aan vuil maken. Laten we het erop houden dat ik daardoor moest besluiten dat Simon zijn examenjaar niet bij mij kon afmaken, maar eerder naar Weert moest verhuizen. Met pijn in mijn hart en heel veel verdriet sloot ik Maart af. Simon ging voor zijn uitwisseling naar Italië en kwam niet meer thuis… Hij verhuisde gelijk naar Weert…
Maart had ook een nieuwe volger voor mij op twitter in petto. Een volger die besloot me te gaan volgen op 31-03-2011 met de twitternaam @Dad_alone .

April:
Twitter.. Tja.. Ik hoor me nog zeggen dat ik niks meer wilde met mannen van internet! Leuk voor vriendschap, maar daar is het ook mee gezegd! Ow en een ding was ik zeker van.. NOOIT, maar dan ook NOOIT meer een Brabander! Daar had ik mijn buik wel van vol! En hoe! Maar toen.. Die tweet over Chocomel en Jan Linders.. Gegein over een stapelbed, een ballenbak.. En op 9 april een bezoekje naar IKEA in Eindhoven samen met @Dad_alone.. Dat bezoekje resulteerde in een weekendje met @Dad_alone.. Iets wat uiteindelijk geresulteerd heeft in een leeg huis in Roermond en een leeg huis in Nuenen! En een vol huis in…
Ja.. Erik is weer een Brabander, maar deze.. Zucht.. <3
Waar Erik op 9 april al kennismaakte met mijn 2 toppertjes, mocht ik op 15 april kennismaken met zijn 2 toppertjes! Na een voorzichtig begin, resulteerde het in een heerlijk weekend, wat we afsloten met een kennismaken tussen de #Bendevan4! #1plus1is6 was geboren!
Pasen 2011 ging Erik met mij en de meiden naar Vlissingen. Daar waar ik in 2004 een hele moeilijke periode afsloot, wilde ik nu in Vlissingen ook de periode 2004-2010 afsluiten. Symbolisch gezien een periode afsluiten en een nieuwe, mooie, liefdevolle periode starten. Die dag was voor mij ontzettend bijzonder en ik ben blij dat Erik er die dag bij was!

Mei:
Op 7 mei was Larissa jarig. En ook ik werd uitgenodigd op deze dag! Heel bijzonder, omdat ze me natuurlijk nog niet zolang kende! Bij de Mama van Larissa en Eleni mocht ik op bezoek komen! Bijzondere dag!
Het was helaas ook de dag van een hele lange ziekteperiode van mij. De dag ervoor wakker geworden met extreme hoofdpijn om vervolgens een week later erachter te komen dat ik de gelukkige bezitster was van een virale hersenvliesontsteking.. Laten we het erop houden, dat de hoofdpijn en alle andere fijne symptomen hebben aangehouden tot ergens in augustus…
Ook werd in mei Evi geboren. De kleine meid van Mark en Miranda! Na een onderbreking in onze vriendschap, is er weer nieuw leven in de vriendschap geblazen en hebben we weer regelmatig contact! En natuurlijk zijn we ook Evi gaan bewonderen!

Juni:
In juni ging ik naar mn tweede cabaretvoorstelling van dit jaar! Samen met Han, Rob en Simon ging ik naar Hans Teeuwen! Simon kreeg dit van mij voor zijn slagen voor zijn examen! We hebben een geweldig leuke avond gehad! Mijn voorkeur blijft Bert Visscher, maar Hans Teeuwen heeft me ook een leuke avond bezorgd! En ik vond het geweldig om met Simon er even tussenuit te kunnen!
Ook was in juni de diplomauitreiking van Simon! Wat heb ik een knap neefje! WAUW! Hij heeft het echt GEWELDIG gedaan!
In Figaro ging ook onze lieve Figaro weg… Omdat ik vrijwel alle weekenden in Brabant zat en Figaro dus altijd buiten zat, was het voor Figaro veel beter om ergens te zijn waar wel mensen thuis waren die haar aandacht konden geven! Werner en Wendy (ja.. die Werner.. lol) hebben haar een goed huisje gegeven… En 2012 zal Figaro zelfs verhuizen!

Juli:
In juli moest ik ons andere maatje laten gaan. Onze lieve Yoshi was al zo vaak ziek geweest en nu ging het ineens zo hard bergaf.. Zijn pootje was het grote probleem in eerste instantie. Hij kon nog geen 2 meter meer strompelen of hij ging op zijn snuffertje.. En voor een hondje van 15 jaar en 9 maanden, vond ik het niet eerlijk meer om hem zo te laten strompelen. Zo hebben we op 28-07-2011 afscheid genomen van onze lieve Yoshi.. Wat heeft hij ons mooie dingen gegeven en wat heb ik vaak op hem gemopperd.. Maar zelfs nu ik niet meer in Roermond woon, mis ik het beestje nog met regelmaat..

Augustus:
In Augustus waren we voor het eerst langere tijd samen met zijn zessen! En eigenlijk ging dat bewonderenswaardig goed! Die bevestiging hadden we wel even nodig! Zeker met ons plannetjes die we eigenlijk toch wel al aan het creeëren waren!
Augustus hebben we ook een dagje afgesproken met mijn lieve vriendinnetje Angelique en haar meiden! Zo hadden we een dagje een #bendevan6! Ow wat was het gezellig en ook de BBQ erna was erg gezellig! Zeker voor herhaling vatbaar!
Augustus bracht ook een heel gevreesde dag! IK WERD 30! Wat heb ik er tegenop gekeken en wat viel het mee! En nu.. Nu ben ik 30.. En ik merk er niks van! Behalve als ze me vragen hoe oud ik ben dan haha!
Donna had me beloofd op mijn verjaardag te komen zingen en daar was ze. Op mijn verjaardag zong ze het prachtige “Tot jij mijn liefde voelt” en “Son of a preacherman”. Als het aan mij zou liggen, zou Donna het nog ver schoppen!

September:
In september ben ik een avondje lekker gaan gruwelen bij Final Destination 5 in 3D. Beiden durfden we niet goed, maar we hebben een geweldige avond gehad! Echt een vriendinnenavond!!
Daarnaast ging ik weer naar school in September! IK!? School?! Ja! Echt waar! Ik ben gestart met de opleiding Verkoopspecialist via mn werk. Ook wel de Kijkshop Academy genoemd! Het is een opleiding van 18 maanden en vooralsnog is het wel te doen.. Maar pff.. school valt wel weer tegen hoor!

Oktober:
Oktober hadden Erik en ik een paar dagen echt voor onszelf! Even lekker weg van alles en iedereen, trokken we naar België. Brugge om precies te zijn! Echt even tijd voor ons. Even weg van alle sores, alle zorgen, alle overpeinzingen. Het enige waar we aan dachten was het huisje wat we toe hadden gewezen gekregen. Het huisje waar we met ons zessen zouden gaan wonen. Waar we samen onze nieuwe toekomst zouden beginnen.. Maar ja.. Er kwam zoveel op ons af! En zouden we het huisje ook wel echt krijgen als we op gesprek waren geweest?!

November:
Op 10 november was het een feit! We gingen samenwonen en we kregen de sleutel van ons huisje! We wilden er voor de kerst inzitten, maar we hadden ons toch enigszins verkeken op al het werk wat er nog moest gebeuren! Jeetje wat een hoop! Elke vrije minuut hebben we erin gestoken. Vele handen hebben ons geholpen.. (Een woord van dank aan Mark, Werner, Wendy, Tanja, Gerard aka Opa..) Maar het is zo goed als af!

En dan de laatste maand van het jaar.. December:
Op 10 december was het zover. De grote verhuizing ging plaatsvinden. Roermond werd leeggeruimd en Venray werd in geruimd. Het was een hele rare dag. Van een huis wat geen thuis meer was, naar een huis wat nog geen thuis was. Rondlopen in mijn huis op de donderbergweg was raar. Op 19 december heb ik de sleutel echt ingeleverd en sloot ik hoofdstuk Roermond echt af. Liet ik de plek waar ik me altijd zo thuis heb gevoeld echt achter. Liet ik alle vervelende herinneringen achter.. En nu kijk ik met een bijzonder gevoel terug naar die periode. Ik heb er gelachen.. ik heb er gehuild.. Ik ben er getrouwd.. ben er gescheiden… Werd er Mama van Ymke. Leerde nieuwe mensen kennen in dit huisje.. Raakte mensen kwijt uit mijn leventje in dat huisje.. Zal deze periode uit mijn leven dan ook nooit vergeten. Daarvoor is er teveel gebeurd in die 5 jaar. Maar nu is het tijd om hier in Venray mijn THUIS te creeëren. ONS thuis.. En ik moet zeggen dat het nu, eerste kerstdag, al aardig begint te lukken. We zitten hier met ons zessen. Genieten van de rust. Genieten van het huis. Iets minder van de dozen.. LOL.. Maar we zijn thuis. Met ons zessen!

Waar ik in januari dit einde van 2011 in geen geval zo had kunnen voorspellen, ben ik nu blij met hoe het nu is. 2011 was een bijzonder jaar. Waar 2010 een jaar was met nieuwe vriendschappen en hernieuwde vriendschappen, was 2011 een jaar waarin sommige vriendschappen ook weer stuk liepen. Heb ik mensen uit mn leventje zien verdwijnen die ik er eigenlijk toch wel in had willen houden. Maar een mens kan niet alles hebben. 2011 was wel het jaar waarin ik Erik leerde kennen. Waarin ik deze man ontmoette die me in de eerste plaats liet zien dat niet alle Brabo’s hetzelfde waren. Dat er wel degelijk mannen zijn die ik kan vertrouwen. Een man die me liet zien dat ik het waard was. Dat ik ook telde.. En een man die ik hoop nog heel erg lang bij mij te houden! Samen met zijn geweldig lieve meiden!

En dan nu het stukje om mensen te bedanken… Ik denk dat ik begin met Simon.. Simon heeft een dik jaar bij me gewoond.. Wat een lieve bijzondere jongen/man is dat! Als ik ooit een zoon zou hebben, hoop ik dat ie een beetje is zoals Simon! Ik hoop dat zijn verdere leventje niets dan goeds mag brengen met heel veel liefde in zijn leven!

En dan Tanja.. Tanja is gestart als mijn gastouder… Tanja was er elke dag, zelfs in de periode dat ik ziek was. Mee naar Zandvoort, mee naar het pleintje, frietjes eten.. kapsalon eten.. En nog veel meer mooie momenten. Tanja, bedankt dat je er elke keer was! Hopelijk blijf je als 200% vriendinnen nog heel lang in ons leven!
Tja en Erik.. Erik.. Woorden schieten te kort. Hij weet het zelf wel!

Alle andere mensen die er waren afgelopen jaren. Bedankt! Ik zit nu dan wel heel wat kilometertjes verderop, maar zal jullie niet vergeten!

En zo komt ook mijn jaaroverzicht tot een einde.. Voor 2012 wens ik jullie heel veel mooie momenten, veel humor, veel plezier, veel lol, veel kracht om jullie door de moeilijke momenten heen te slepen! En een jaar met hopelijk alle 10 jullie vingers! Dus.. Wees voorzichtig met vuurwerk!

Veel liefs Samantha!

Mijn eerste keer welness. Geen idee wat ik er van moest verwachten, maar we gingen ervoor. Even douchen, de sauna in, geloof dat ik zowat al het lui zweet van de afgelopen maanden heb uitgezweet... Weer douchen, eens kijken of de jacuzzi inmiddels vrij was.. Niet dus.. Dan maar ff plaatsnemen op de relaxligstoelen om even af te koelen.

 

In het bubbelbad lag een vrouwtje van een jaar of 40... Haar man stond zich erg enthousiast uit te sloven op de loopband. Vanuit waar ik lag, had ik perfect uitzicht op de fitnessruimte en zag ik meneer zijn best doen.  Ik zal even Meneer schetsen. *visualiseerstand aan dus* Meneer, een jaar of 45, kalend en het overgebleven haar was grijs/wit. Meneer droeg een speedo (Daar ga je al lichtelijk de mist in) en had een buikje van een maand of 4 en een kleine cup A.  *Visualiseerstand uit*

Zoals ik zei: Vanuit mijn relaxligstoel kon ik naar Meneer kijken, dat viel Meneer natuurlijk ook op, dus de loopband werd wat sneller gezet en hij deed zijn best om het tempo van de loopband bij te houden. Probeer je die tekenfilmpjes voor te stellen, waar ze rennen en steeds meer richting de achterkant verdwijnen om vervolgens PLAT op hun snuffert te gaan. Nou.. dat gebeurde dus niet.. Meneer kreeg het zichtbaar moeilijk en probeerde al stuiterend en rennend en buiten adem de loopband langzamer te zetten, wat uiteindelijk lukte en Meneer liep ongeschonden van de loopband af.

Nam zich een bekertje koud water, een handdoek, opende de deur, liep naar zijn vrouw en informeerde of ze nog wilde bubbelen... Mevrouw gaf aan dat ze de stop eruit ging halen, dus er werd met 2 man gekeken hoe dat moest.

Erik en ik lagen nog steeds op de relaxligstoelen elkaar aankijkend van: Waar gaat dit heen!

Meneer en Mevrouw waren eruit! Ze stapten beiden onder de douche, Mevrouw pakte haar badjas en liep weg.

Meneer liep richting fitnessdeur en met een flinke dreun liep hij TEGEN de GLAZEN deur aan! Keek wat verduizeld om zich heen en sprak de magische woorden: "Je wordt er ook zo doezelig van!"

Erik en ik hadden de grootste moeite om niet in de lach te schieten tot de goede man in speedo de hoek om was gewaggeld...

 

Bubbelbad... je wordt er ook zo doezelig van! *Proest*